ماهواره تصویر برداری رصد

به گزارش واحد مرکزی خبر ،دانشمندان و متخصصان هوا فضای کشورمان پس از قرار دادن ماهواره ملی امید در مدار زمین موفق شدند نخستین ماهواره تصویربرداری ایران که تمامی مراحل طراحی، ساخت ، تجمیع ، تست و آماده سازی برای پرتاب آن در داخل کشور انجام شده است، را در مدار زمین قرار دهند.

قسمت آخر این عملیات در 5 مرحله انجام گرفت:

1- عملیات موتور اول و جدایش آن

2- عملیات موتور دوم

3- خارج شدن ماهواره بر از جو غلیظ

4- رسیدن به سرعت مورد نظر

5- جدایش ماهواره از ماهواره بر

هم چنین 4 ایستگاه زمینی شامل ایستگاه ره گیری ، ایستگاه تله متری و فرمان ، ایستگاه مرکزی و ایستگاه متحرک است که وظیفه ره گیری ، هدایت و کنترل و دریافت اطلاعات از ماهواره بر سفیر رصد را بر عهده دارند.

دستاوردهای مهم پروژه رصد یک عبارتند از:

- دستیابی به دانش و فناوری طراحی، ساخت و تست ماهواره (نخستین بار در کشور)

- دستیابی به فناوری سنجش از دور و تصویربرداری از زمین به وسیله ماهواره (نخستین بار در کشور)

- توسعه فناوری های جدید ازجمله تولید تون در محیط مداری، تعیین و کنترل وضعیت ترکیبی (فعال و غیرفعال)، ساخت صفحات و حسگرهای خورشیدی، ساخت بوم گرادیان جاذبه (تمامی موارد، نخستین بار در کشور)

- توسعه زیرساخت های کارگاهی و آزمایشگاهی برای ساخت و مونتاژ و انجام دادن تست های عملکردی و محیطی برای ماهواره های کوچک.

- ایجاد بسترهای نرم افزاری و توسعه نیروی انسانی برای طراحی، ساخت و تست ماهواره

- دستیابی به شبکه ایستگاه های زمینی کنترل و ارسال و دریافت تصویر.

مشخصات کلی ماهواره:

وزن: 15.3 کیلوگرم

شکل هندسی: بیضوی

شیب مداری: 56 درجه

پریود مداری: 91 دقیقه (زمان یک گردش کامل به دور زمین).

 بازتاب رسانه های خارجی در ادامه مطلب

برای پخش زنده تصویر ماهواره ای از این ماهواره به لینک زیر مراجعه کنید

REAL TIME SATELLITE TRACKING

ادامه نوشته

دیشب چرا تو تلیزیون خبری نبود اقای صفاریان پور کجا بودید ای بابا مثلا ماه گرفتی قرن بود تنها ماه گرفتگی کامل قرن دیشب واقعا جای برنامه اسمان شب از رو انتن شبکه چهار خالی بود اخه چرا یه شبکه هم پخش مستقیم نداشت واقعا که حیف ماه گرفتگی دیشب غیر از اخبار که خب وظیفش بود اعلام کنه و شبکه شش که یه کوچولو وسطش نشون داد دیگه خبری نبود تو سایتای فعال اسمان شب پارس اسکای انجمن نجوم اماتوری هم که غیر از یه لینک به سایتای دیگه چیزی نیست حتی تا الان فقط وقتی تو گوگل سرچ میزنی یه سایت نایت اسکای بود که به صورت مستقیم عکسای ماهو لحظه به لحظه قرار میداد که لینکشم زیر گذاشتم و این عکسا که از سایت زیر برداشتم ماه گرفتگی دیشب بی نظیر بود من که از اول تا اخرش پشت دوربین بودم

گرفتگی شب گذشته از ساعت 11آغاز شد و در ساعت 12 ، سایه زمین تمام قرص ماه را پوشاند .

 

عکس/ یونس خانی

عکسای نایت اسکای:

http://nightsky.ir/live/

ماه گرفتگي 25 خرداد

شبهايي كه ماه بدر از افق طلوع مي‌كند چه حس و حالي داريد؟ سعي مي‌كنيد در طول شب ماه گرد و زيبا و نوراني را تماشا كنيد. نور بسيار زياد ماه زمين را به راحتي روشن مي‌كند و مي‌توانيد بدون نور چراغ در تاريكي حركت كنيد. ولي در شامگاه چهارشنبه 25 خرداد 1390 اتفاق جالبي در راه خواهد بود.

ساعتي پس از غروب خورشيد و زماني كه ماه بدر سر از افق برمي‌آورد ديگر نمي‌توانيم به نورافكني آن دلخوش باشيم. چون اين زمين است كه تا ساعتي ديگر چهره‌ي سرخ فام بر روي ماه خواهد نشاند. ماه‌گرفتگي از گذشته‌هاي دور داستان‌هاي زيبايي را با خود به همراه داشته است. از جنگ‌ها و صلح‌هايي كه به خاطر رويداد خسوف انجام شد تا نجات ماجراجوي معروف كريستوف كلمب از چنگال گرسنگي! در واقع كلمب از جهل آن زمان بوميان جامائيكا استفاده كرد و زماني كه ديد آنها حاضر نيستند توشه‌ي راه آنان را فراهم كنند لذا از حقه‌ي طبيعي خسوف 29 فوريه 1504 ميلادي استفاده كرد و توانست سالم به اروپا بازگردد.

 

ادامه نوشته

سیارات سرگردان

ستاره‌شناسان گونه‌ای از سیارات را کشف کرده‌اند که به دور از نور هر ستاره‌ای، در تاریکی فضا سرگردانند. به اعتقاد آنان چنین سیاراتی در زمان تکوین منظومه‌های سیاره‌ای به بیرون رانده شده‌اند.
این یافته بر اساس پیمایشی مشترک میان نیوزلند و ژاپن، در طول سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، با بررسی مرکز کهکشان راه شیری، شواهدی دال بر وجود بیش از ۱۰ سیاره سرگردان به اندازه مشتری ارائه کرده است. این کرات منزوی ،تقریبا ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارند.

ماریو پرز از دانشمندان برنامه سیارات فراخورشیدی ناسا می‌گوید: اگرچه وجود چنین سیاراتی قبلا پیشبینی شده بود، اما کشف آن‌ها مدلهای دیگری از تکامل سیارات را در اختیار ما قرار خواهد داد. به اعتقاد دانشمندان، این کشف نشان می‌دهد که تعداد این سیارات جه بسا از تعداد ستارگان و نیز سیارات دوار به گرد آن‌ها نیز بیشتر باشد. نشریه نیچر، جزئیات بیشتری از این تحقیق را، به سرپرستی تاکاهیرو سومی از دانشگاه اوزاکا ژاپن، نوزدهم می منتشر کرده است. دیوید بنت از ناسا می‌گوید: به روش سرشماری نفوس، ما بخشی از کهکشان را به عنوان نمونه برگزیدیم و آنچه را که در این بخش یافته‌ایم به کل کهکشان تعمیم می‌دهیم. این پیمایش به سیارات کوچک‌تر از زحل و مشتری حساس نیست. اما تئوری‌ها نشان می‌دهند که سیارات کم جرم‌تر و به اندازه زمین ،بسیار بیشتر از سیارات بزرگ‌تر، از ستارگان مادرشان به بیرون دفع می‌شوند. 

مشاهدات پیشین، حاکی از وجود تعدادی اجرام سرگردان شبیه به سیارات است که در زمان تکوین خوشه‌های ستاره‌ای، با جرمی بیش از سه برابر مشتری تشکیل شده‌اند. اما دانشمندان گمان می‌کنند که نحوه شکل گیری این اجرام گازی به تولد ستارگان بیشتر شباهت دارد تا سیارات. این کرات کوچک و تاریک در اثر رمبش توده‌های گاز و غبار بوجود می‌آیند اما جرم کم آن‌ها، انرژی لازم برای شروع گداخت هسته‌ای و تابش را تامین نمی‌کند. به نظر می‌رسد که کوچک‌ترین کوتوله‌های قهوه‌ای، جرمی به اندازه سیارات بزرگ دارند. احتمالا برخی از سیارات در اثر مواجه گرانشی نزدیک با سایر سیارات یک منظومه ستاره‌ای آشفته یا حتی خود ستاره مادر، از زادگاه خود به بیرون رانده شده‌اند. بدون یک ستاره مرکزی، این سیارات سرگردان، سر انجام در مداری پایدار، گردش خود به دور مرکز کهکشان را آغاز کرده‌اند.

به اعتقاد دانشمندان این پروژه، اگر سیارات سرگردان همانند ستارگان متولد شده باشند، انتظار می‌رفت که ما در این پیمایش به جای ۱۰ سیاره، موفق به کشف یک یا دو تای آن‌ها می‌شدیم. نتایج این تحقیقات نشان می‌دهند که ناپایدار شدن سامانه‌های سیاره‌ای، سرانجام موجب رانده شدن برخی از سیارات (خصوصا سیارات کم جرم‌تر منظومه) از محل تولدشان می‌شود. مشاهدات، قادر به تعیین احتمال قرار گرفتن این سیارات در مدارهای بسیار دور، به دور دیگر ستارگان نمی‌باشند. اما دیگر تحقیقات نشان می‌دهند که احتمال گردش سیارات سرگردانی که به اندازه مشتری هستند، به دور ستاره‌ای دیگر، هرچند در مداری دور دست، بسیار اندک است. در این پیمایش، از پدیده ریز عدسی‌های گرانشی استفاده شده است. زمانیکه یک سیاره یا ستاره از مقابل ستاره بسیار دوری عبور می‌کند، گرانش ناشی از جرم آن موجب انحراف نور ستاره زمینه خواهد شد و همانند یک عدسی، آنرا بزرگ‌تر و درخشان‌تر نشان می‌دهد. گذر سیارات کوچک‌تر از مقابل یک ستاره دور (نسبت به خط دید ما) تنها برای چند روز موجب تعییر اندک در اندازه و درخشندگی ستاره خواهد شد.